Kwijtschelding restschulden

Na het sluiten van een faillissement blijven de schulden die niet werden terugbetaald in principe bestaan. Toch voorziet het Belgisch insolventierecht in een mechanisme van verschoonbaarheid, de vroegere term voor kwijtschelding van restschulden. Sinds Boek XX WER (2018) heet dit de bevrijding van de gefailleerde. Een gefailleerde die te goeder trouw heeft gehandeld, kan via een eenvoudige procedure worden bevrijd van zijn resterende schulden.

De bevrijding wordt automatisch verleend bij het sluiten van het faillissement, tenzij bepaalde schuldeisers of de curator bezwaar indienen wegens grove fouten van de gefailleerde (frauduleus faillissement, ernstige boekhoudfouten, kennelijk grove fouten die hebben bijgedragen aan het faillissement). Een bestuurder die te goeder trouw heeft gehandeld maar wiens onderneming toch faalde door economische omstandigheden, komt normaal in aanmerking.

Bepaalde schulden zijn uitdrukkelijk uitgesloten van kwijtschelding: onderhoudsgeld, schadevergoedingen voor opzettelijke schade, boetes wegens strafrechtelijke veroordelingen en schulden die voortvloeien uit bedrog. Voor particulieren geldt een gelijkaardige regeling via de collectieve schuldenregeling.